Czy terapia jest dla mnie?

To bardzo ważne pytanie, na które warto poświęcić trochę czasu, zanim podejmiemy jakąkolwiek decyzję. Pierwszym istotnym elementem w naszych rozważaniach jest powód, który motywuje nas do szukania pomocy terapeuty. Czy chodzi nam o zmianę w nas samych, czy w innych? Terapeuta pracuje z osobą obecną w gabinecie i dlatego uczucia i myśli głównie tej osoby są najważniejszym przedmiotem pracy. Dla przykładu: nie zmienimy szefa, natomiast możemy omawiać to, jak czujemy się z taką osobą, jak nasz szef. Zastanawiać się, czy chcemy dalej z nim pracować. Myśleć, jak radzić sobie z emocjami pojawiającymi się w pracy. Analizować, dlaczego konkretne sytuacje w pracy wywołują w nas tyle emocji. Czy nie są powtórzeniem innych wcześniejszych wydarzeń z naszego życia, lub naszych relacji z ważnymi dla nas osobami?
Jeśli cierpimy z powodu różnych objawów: np. bezsenności, lęku, etc. terapia może być skutecznym narzędziem wtedy, gdy będziemy gotowi zastanawiać się nad tym, co się z nami dzieje. Jakie znaczenie może mieć nasz objaw? Po co się on pojawił? Czego może być wyrazem? Jakie korzyści, często nieświadome, możemy mieć z powodu tego objawu?
Ważnym momentem są również konsultacje psychoterapeutyczne. To na nich poznajemy przyszłego terapeutę. Możemy poczuć, jak czujemy się z tą osobą, z jej sposobem pracy, czy konsultacje pobudziły naszą ciekawość do dowiedzenia się czegoś więcej na swój temat.

Jak długo trwa terapia?

Można umówić się na terapię krótkoterminową lub długoterminową. Czas trwania terapii zależy od ustalonych wspólnie z terapeutą celów.

Psychoterapia krótkoterminowa trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy. Spotkania odbywają się co tydzień. Ta forma jest pomocna w następujących przypadkach:

  • Kryzys życiowy (np: doświadczenia utraty bliskiej osoby, strata stanu zdrowia, zmiana statusu życiowego) - terapia pozwala na uzyskanie wsparcia emocjonalnego, oraz daje okazję do uczenia się nowych umiejętności potrzebnych w nowej sytuacji,
  • Nauka szczegółowych i pojedynczych umiejętności: na przykład uczenie się przez rodziców nowych umiejętności wychowawczych, kiedy dziecko wchodzi w kolejny etap rozwojowy.

Psychoterapia długoterminowa obejmuje czas od roku do kilku lat. Częstotliwość spotkań waha się od jednej do kilku sesji w tygodniu. Taka terapia jest stosowana w przypadku umowy dotyczącej kilku wzajemnie powiązanych celów. Psychoterapia długoterminowa potrzebna jest kiedy kilka sfer, lub umiejętności zależy od siebie i trzeba nad nimi równolegle pracować. Można to porównać do nauki jazdy: nie wystarczy opanować umiejętność skręcania, aby prowadzić samochód.
Przykładem wzajemnie powiązanych umiejętności jest bycie w związku (pomieszczanie i rozpoznawanie własnych emocji, rozumienie emocji partnera, umiejętności komunikacji, schamaty bycia w parze, schematy bycia mężczyzną i kobietą, dobre poczucie własnej wartości).

Czy na terapię par mogę przyjść sama? Na czym polega terapia par?

Terapia par to wspólne spotkania partnerów/małżonków i jej podstawowym założeniem jest obecność obu osób na sesjach. Każda z osób w związku widzi problem ze swojej indywidualnej perspektywy - poznanie obu perspektyw jest niezbędne do tego, byśmy mogli rozumieć dynamikę pary. Umożliwia to stworzenie trzeciej, terapeutycznej perspektywy, która może być początkiem zmiany.

Terapia pary to oferta dla par, które znajdują się w kryzysie. Źródła kryzysu mogą być różne, np:

  • trudności w komunikacji - wrażenie wzajemnego niezrozumienia,
  • zdrada i związany z nią brak wzajemnego zaufania,
  • brak zgody w zasadniczych dla rozwoju pary kwestiach takich jak: wspólne mieszkanie, ślub, dziecko,
  • ważne zmiany w życiu rodzinnym: narodziny dziecka, utrata pracy, przeprowadzka, śmierć lub choroba członka rodziny etc.

Siła przeżywanych wtedy emocji nierzadko uniemożliwia rozmowę partnerów i wypracowanie rozwiązania problemu. Dynamika emocji w parze jest bardzo złożona; jest sumą indywidualnych przeżyć każdego z partnerów oraz ich wzajemnych interakcji. Pary ustalają między sobą zasady wspólnego postępowania. Część z nich to różne niepisane umowy, które często mogą być funkcjonalne dla jednego z partnerów, ale szkodliwe dla drugiego. Potrzeby i oczekiwania partnerów mogą być sprzeczne.

Psychoterapia pary polega na stworzeniu bezpiecznych warunków do rozmowy, w której stopniowo partnerzy mogą ujawniać swoje potrzeby, lęki, obawy. Psychoterapeuci starają się nie oceniać, tylko pomóc w zrozumieniu tego, co dzieje się w parze poprzez pokazywanie tego, jak partnerzy wzajemnie na siebie wpływają.

W czasie psychoterapii odkrywamy te niepisane umowy, jakie para ze sobą zawarła i myślimy wspólnie nad funkcją, jakie one pełnią. Np. zastanawiamy się, dlaczego tak jest, że to małżonek dużo pracuje i nie ma możliwości kontaktu z dziećmi, a żona zajmuje się domem i nie rozwija się zawodowo. Zobaczenie szerszego kontekstu codziennych spraw często pozwala zrozumieć problem i ułatwia wypracowanie rozwiązania.

Czy terapia jest droga?

Koszt jednej sesji terapeutycznej jest często kosztem niższym od tego, jaki ponosimy, kiedy korzystamy prywatnie z pomocy lekarza jakiejkolwiek specjalizacji. Natomiast częstotliwość i regularność sesji sprawiają, że koszt terapii staje się znaczącą składową naszych wydatków. Ludzie, którzy czują korzyści wyniesione z terapii, mówią o jej kosztach jako o kosztach inwestycji w siebie. To podobnie jak z opłaceniem kursu językowego. Nikt, kto myśli poważnie o nauczeniu się języka obcego, nie poprzestaje na jednym semestrze nauki. Psychoterapia jest czasochłonna, a przez to kosztowna, bo zmiany nie dzieją się od razu. Natomiast to, co możemy zyskać, to nowy sposób myślenia o sobie i o swoich problemach, a w związku z tym - szansę na poprawę jakości naszego życia.

Czym się różni psychoterapeuta od psychiatry?

Psychiatra jest lekarzem medycyny i posiada uprawnienia do prowadzenia farmakoterapii tj. przepisywania leków.

Psychoterapeuta to osoba, która ukończyła studia wyższe oraz podyplomowe (z reguły cztero lub pięcioletnie) szkolenie specjalistyczne. Psychoterapeuta leczy za pomocą rozmowy i nie wystawia recept, gdyż nie jest lekarzem.

Zdarza się, że psychiatrzy kończą szkolenia psychoterapeutyczne i mogą wtedy oprócz farmakoterapii prowadzić psychoterapię. W zależności od zgłaszanych objawów specjaliści proponują jedną albo drugą formę pomocy. Często zdarza się, że oba oddziaływania proponowane są równolegle. Aktualnie w naszej pracowni pracują sami psychoterapeuci. Jeśli widzimy konieczność wprowadzenia leków, informujemy o tym naszych pacjentów i kierujemy na konsultacje psychiatryczną.

Czym się różni smutek od depresji?

Każdy z nas przeżywa w swoim życiu momenty obniżonego nastroju, braku energii i niechęci do podejmowania aktywności, które zazwyczaj przynoszą nam radość. Nasze życie pełne jest sytuacji stresujących oraz takich, które zwyczajnie nas smucą. Czasami jesteśmy też smutni bez jakiegoś konkretnego powodu. Wszystkie te zachowania i przeżycia mieszczą się w psychologicznej normie.

Czym różni się smutek od depresji? Objawy depresji
Jeśli powyższe zachowania towarzyszą nam przez cały dzień i utrzymują się przez dłuższy czas (dwa tygodnie), mogą być objawami depresji.
Depresja jest jednostką kliniczną, chorobą, którą lekarze diagnozują, kiedy współwystępują poniższe objawy:

  • osłabienie koncentracji i uwagi
  • utrata zainteresowań lub brak przyjemności w wykonywaniu czynności, które zazwyczaj cieszą
  • niska samoocena i mała wiara w siebie
  • poczucie winy i małej wartości
  • pesymistyczne, czarne widzenie przyszłości
  • myśli i czyny samobójcze
  • zaburzenia snu – wybudzanie się wcześnie rano (2 i więcej godzin przedwcześnie)
  • zmniejszony apetyt
  • zmniejszony popęd seksualny

Przyczyny depresji
Przyczyny depresji cały czas nie są w pełni poznane. Naukowcy zgadzają się co tego, że wpływ na zachorowanie ma kombinacja czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych. Często depresja jest reakcją na ważną zmianę w życiu: zakończenie któregoś z etapów edukacji, utratę pracy, chorobę lub  śmierć bliskiej osoby. Zdarza się też, że epizod depresyjny towarzyszy radosnym, w powszechnym rozumieniu, wydarzeniom takim jak: narodziny dziecka czy długo wyczekiwany awans w pracy. Depresja może być też związana z dynamiką związku i rodziny (np. mąż reaguje depresyjnie na uzależnienie żony, rodzice chorują w reakcji na wyprowadzenie się dorosłych dzieci z domu).

Leczenie
W zależności od stopnia nasilenia objawów, wyróżnia się trzy rodzaje epizodów depresyjnych: łagodny, umiarkowany i ciężki. W związku z tym, proponuje się też różne formy leczenia: psychoterapię, farmakoterapię, leczenie szpitalne.
Każda osoba chorująca na depresję, przeżywa ją w indywidualny sposób. Obrazy klinczne tej choroby są bardzo zróżnicowane – dlatego też, jeśli obserwują Państwo u siebie kilka z powyższych objawów, warto umówić się na konsultację u specjalisty.
W Pracowni Psychoterapii Perspektywy proponujemy psychoterapię jako pomoc w radzeniu sobie z depresją. Psychoterapia bywa często, zwłaszcza w początkowej fazie, łączona z leczeniem farmakologicznym.

Jak radzić sobie po zdradzie?

Podobnie jak nie ma jednej definicji zdrady, nie ma jednej prostej odpowiedzi na to pytanie. Ludzie czują się zdradzani w bardzo różnych sytuacjach: najczęściej kojarzymy zdradę z nawiązaniem relacji seksualnej z trzecią osobą, ale często bywa też tak, że czujemy się zdradzani wtedy, kiedy współmałżonek/partner zbliża się emocjonalnie do innej osoby. Każda taka sytuacja może być bardzo głęboko przeżywana i sprawia, że zdradzana osoba traci zaufanie i wiarę w sens bycia razem.

Dla wielu osób jest to moment, w którym decydują się na rozstanie - jest to jeden ze sposobów na poradzenie sobie ze zdradą. Możliwe jest też inne wyjście - próba odbudowy związku i w tym może pomóc psychoterapia pary.

W psychoterapii rozumiemy zdradę jako efekt tego, co działo się w parze od dłuższego czasu, sumę niezaspokojnych potrzeb i oczekiwań, jakie każda strona wnosi do związku. Często te potrzeby nie są przez partnerów uświadomione i dopiero w momencie zdrady możliwe jest zatrzymanie się i podjęcie próby ich zrozumienia. Nie jest to prosta sprawa, bo obie strony z reguły czują się zranione i zalewane przez silne emocje: złość, smutek, rozczarowanie, poczucie winy.

Spotkania z psychoterapeutą dają możliwość przyjrzenia się tym emocjom i zrozumienia ich tak, aby możliwe było nawiązanie dialogu między partnerami/małżonkami. W następnym kroku pracujemy nad odbudową zaufania w związku po zdradzie. Paradoksalnie, moment, w którym dochodzi do zdrady jest dla wielu par momentem, w którym po raz pierwszy obydwoje zastanawiają się wspólnie nad sensem swojej relacji. Ważne jest wtedy, aby zrozumieć dlaczego parnerzy musieli siebie aż tak bardzo zranić, by móc podjąć dialog.

Kontynuując przeglądanie strony zgadzasz się na używanie plików cookie Więcej informacji

Ustawienia cookie na tej stronie są ustawione na "zezwalaj na pliki cookie", aby dać Ci najlepszy sposób przeglądania z możliwych. Jeśli w dalszym ciągu będziesz korzystać z tej strony, bez zmiany ustawienia plików cookie lub kliknięciu przycisku "Akceptuję" poniżej, wyrażasz zgodę na korzystanie przez nas z plików cookies.

Zamknij